Vajza që mbante syze iu afrua tavolinës ku Joni ishte ulur me të dashurën. Ajo sillej sikur po kërkonte një vend, por askush nuk e vuri re. Në xhamin e syzeve kishte një mesazh të shkruar me shkronja të vogla: “Mos i beso askujt sonte.” Joni e pa rastësisht dhe ngriu. Vajza ngriti kokën dhe e shikoi drejt në sy. Pastaj u largua pa thënë asnjë fjalë. Joni e ndoqi me sy, ndërsa e dashura e tij vazhdonte të fliste. Papritur, telefoni i Jonit vibroi. Ishte një mesazh nga i njëjti numër: “Ajo pranë teje nuk është ajo që mendon.”
Vajza me syze iu afrua ngadalë tavolinës ku Joni ishte ulur me të dashurën. Ajo dukej krejt e zakonshme dhe askush nuk i kushtoi vëmendje. Por, kur kaloi pranë Jonit, ai vuri re diçka të çuditshme në syzet e saj. Në xham ishte shkruar një mesazh i vogël: “Mos i beso askujt sonte.”
Joni mbeti i shtangur. Ai ngriti sytë, por vajza tashmë po largohej. Për disa sekonda mendoi se gjithçka ishte një shaka. Pastaj telefoni i tij vibroi. Një numër i panjohur i kishte dërguar një mesazh: “Ajo që ke pranë nuk është personi që mendon.”
Joni pa të dashurën dhe ndjeu një të ftohtë në trup. Ajo po buzëqeshte, sikur të mos kishte ndodhur asgjë. Papritur, vajza me syze u kthye te dera dhe i bëri Jonit një shenjë të vogël me dorë.
Ai e kuptoi se misteri sapo kishte filluar.
Leave a Reply