Në një botë ku dhimbja dhe humbja janë pjesë e pandashme e jetës, Selvija ndan me ne një mesazh prekës për dashurinë e saj të përjetshme për Shpat Kasapin. Pas ndarjes së tij nga jeta, ajo përpiqet të përballojë një realitet të pamundur, duke kujtuar momente të çmuara që do të mbeten gjithmonë të gjalla në zemrën e saj.”Dashuria nuk përfundon me vdekje”, shkruan Selvija, me një emocion që e electrizon çdo fjali. Ajo përpiqet, me gjithë forcën, të mbajë gjallë kujtimin e tij, të vërtetën se ndjenjat e tyre ishin aq të forta saqë asnjë largësi, as një ndarje e tillë nuk mund t’i fshihte. Čdo moment i kaluar së bashku mbetet një thesar, një kujtim që e mban të gjallë.

“Ai ishte më shumë se një artist; ai ishte shpirti im, mbështetja ime”, shprehet ajo. Dëshira për ta parë dhe dëgjuar atë përsëri është një dhimbje që e ndjen çdo ditë. Por Selvija di se dashuria e vërtetë nuk i nënshtrohet kohës dhe hapësirës; ajo jeton dhe perëndon me çdo kujtim të tij.

Me çdo fjalë, ajo na përkujton se ndjenjat e thella nuk janë të kufizuara nga jeta dhe vdekja. Ajo do të vazhdojë të luftojë për të mbajtur gjallë emrin e tij, për ta nderuar në çdo mënyrë të mundshme. Kur të bie nata, ajo do të shohë yjet dhe do të ndjejë praninë e tij, duke e ditur se dashuria e tij e përjetshme do ta udhëheqë në çdo hap.Ky postim prekës është një thirrje për të gjithë ne: të duam pa kushte, sepse dashuria nuk vdes kurrë.